منوی اصلی
حقیقت تاریخ
هر کس از مردم پند نگیرد خدا به وسیله مردم به او پند می دهد.
  • علی احمدی جمعه 9 تیر 1396 02:46 بعد از ظهر نظرات ()

     

      اولین قطاری که وارد ایران شد ماشین دودی نامیده می شد و از تهران به شهر ری رفت و آمد می کرد.  در سال ۱۸۸۲ (میلادی) و ۱۲۶۱ شمسی خط تراموایی بین تهران و شاه عبدالعظیم به طول ۸۷۰۰ متر کشیده شد. عرض این راه آهن یک متربود و به وسیله مسیو بواتال فرانسوی اجرا شد و بعدها به یک بلژیکی واگذار شد.

      در ۹ نوامبر ۱۸۹۰ ناصرالدین شاه قاجار پیمان‌نامه‌ای با روسیه تزاری امضا نمود که ایران را از ساخت راه آهن تا ده سال باز می‌داشت. این محدودیت در دسامبر ۱۸۹۹ برابر با شروط وام۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ فرانکی روسیه با دست‌خط مظفرالدین‌شاه برای ده سال دیگر تمدید شد.

       مسیر راه آهنی نیز از بندر انزلی و پیره بازار به رشت وجود داشته که بعدها جمع‌آوری شده‌است. ۱۲ کیلومتر از این مسیر تا اواسط دوره رضا شاه همچنان مورد استفاده بوده‌است.

       در سال ۱۹۱۸ میلادی، راه آهنی از بوشهر تا برازجان به طول ۶۰ کیلومتر توسط انگلستان کشیده شد. این خط آهن بیشتر جنبه نظامی داشت، اگرچه واردات کالای انگلستان را نیز از طریق بوشهر آسان می‌نمود. در پایان جنگ جهانی نخست، انگلستان پیشنهاد فروش این راه آهن را به شهرداری بوشهر داد که متأسفانه بودجه شهرداری این شهر تکافوی خرید آن را نکرد و این مسیر توسط سازندگانش جمع‌آوری و مصالح آن به بصره انتقال یافت.

     

    منابع :

    - سایت آسمونی
    - دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان، انتشارات پیام آزادی، سال ۱۳۸۱.

    - سایت دنیای اقتصاد

    - دانش نامه ویکی پدیا
    - سایت تالاب

    آخرین ویرایش: جمعه 9 تیر 1396 03:32 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی دوشنبه 22 خرداد 1396 10:38 بعد از ظهر نظرات ()

     

    در شاهنامه فردوسی آمده‌است:
    جمشید پادشاهی عادل و زیبارو بود که نوروز را بر پا داشت و هفتصد سال بر ایران پادشاهی کرد. اورنگ یا تخت شاهی او چنان بزرگ بود که دیوان به دوش می‌کشیدند. صدها سال پس از حمله اسکندر و اعراب و در زمانی که یاد و خاطره پادشاهان هخامنشی فراموش شده بود، مردمی که از نزدیکی خرابه‌های پارسه عبور می‌کردند، تصاویر حکاکی شدهٔ تخت شاهی را می‌دیدند که روی دست مردم بلند شده‌است و از آنجا که نمی‌توانستند خط میخی کتیبه‌های حک شده روی سنگ‌ها را بخوانند، می‌پنداشتند که این همان اورنگ جمشید است که فردوسی در شاهنامه خود از آن یاد کرده‌است. به همین خاطر نام این مکان را تخت جمشید نهادند. بعدها که باستان‌شناسان توانستند خط میخی کتیبه را ترجمه کنند، متوجه شدند که نام اصلی آن پارسه بوده‌است. در دوره اسلامی این مکان را محترم شمرده و آن را هزار ستون و چهل منار می‌نامیدند و با شخصیت‌هایی چون سلیمان نبی و جمشید ربطش می‌دادند. یونانیان تخت جمشید را پِرسپولیس (به یونانی یعنی «پارسه‌شهر») خوانده‌اند. در فارسی معاصر این بنا را تخت جمشید یا قصر شاهی جمشید پادشاه اسطوره‌ای ایران می‌نامند. در زمان ساسانیان به تخت جمشید سَت ستون (صد ستون) می‌گفتند.
    گزارش‌هایی موجود است که بعد از انقلاب خلخالی سعی در تخریب آرامگاه فردوسی و تخت جمشید پارسه (تخت جمشید) هم داشته اما این با مخالفت دولت موقت (از جمله وزیر فرهنگ پرویز ورجاوند، استاندار فارس نصرت‌الله امینی و طالقانی و مقاومت مردم مرودشت و پرسنل پارسه، در این امر ناکام ماند.

        منبع:

    - راستان نیوز

    - علیرضا شاهپور شهبازی. راهنمای مستند تخت جمشید. بنیاد پژوهشی پارسه-پاسارگاد. چاپ ۱۳۸۴.

    - طغیان علیه نمادها (رادیو زمانه، ۱۸ بهمن ۱۳۸۵)


    آخرین ویرایش: سه شنبه 23 خرداد 1396 07:43 قبل از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • آرمین کریمی پنجشنبه 18 خرداد 1396 01:01 بعد از ظهر نظرات ()

    به گزارش گروه حوادث Accidents رکنا، علیرضا تابش به عنوان مدیرعامل بنیاد فارابی در پست اخیر خود در صفحه اینستاگرامش در مورد شهید جواد تیموری یک از شهدای حادثه Incident تروریستی روز چهارشنبه تهران نوشت: در بیمارستان با مجروحان حادثه تروریستی دیروز که صحبت میکردیم از رشادت شهید تیموری با افتخار یاد میکردند همکاران مجروحش در بیمارستان به ما گفتند که تروریست Terrorist ها در برابر ایستادگی و مقاومت این پاسدار شهید دهها تیر بر پیکرش شلیک کردند تا به شهادت رسید. 
    مقاومت او مانع از ورود تروریست ها به سالن منتهی به صحن مجلس شورای اسلامی شد. به خانه این شهید رفتیم و به خانواده صبور و مقاومش تسلیت گفتیم عموی شهید تیموری گفت جواد 24 سال داشت و روز شهادتش اولین سالگرد عقدش بود پدرشهید گفت برادر جواد هم در 18 سالگی در عملیات مرصاد به شهادت رسیده مقاومت خانواده شهدا ستودنی است صل الله علیک یا ابا عبدالله"

    منبع:
    پایگاه خبر رسانی
    آخرین ویرایش: جمعه 19 خرداد 1396 01:10 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی شنبه 13 خرداد 1396 02:48 بعد از ظهر نظرات ()

      محمدرضا خود را مثل پدرش یک «مؤمن واقعی» می‌دانست. به گفته افخمی با آن‌که خانواده محمدرضا چندان مذهبی نبودند، ولی محمدرضا در کودکی تحت تأثیر جامعه مذهبی ایران و افسانه‌های مذهبی‌ای که اقوام، خدمتکاران و دایه‌هایش برای او می‌گفتند، به تدریج با حماسه های ایرانی-اسلامی آشنا شد. به گفته اشرف ، بعضی از این داستان‌ها هیچ‌گاه از ذهن محمدرضا پاک نشدند. مادر محمدرضا برخلاف رضاشاه بسیار مذهبی بود. محمدرضا که بیشتر ایام کودکی‌اش را در کنار مادرش بود، تحت تأثیر عقاید مادرش گرایش‌هایی مذهبی یافت. او در سن نوجوانی و زمانی که در سوئیس بود، نمازهای یومیه را به جا می‌آورد. ولی آبراهامیان می‌گوید که رضاشاه هم مذهبی بود. یکی از دلایل خود را اسامی شیعی فرزندان رضاشاه (مثل محمدرضا، غلامرضا، علیرضا، احمدرضا، عبدالرضا و حمیدرضا) می‌داند. ریشه گرایش مذهبی او همچنین به بنیه جسمی ضعیف او در خردسالی بازمی‌گردد. او یک‌بار در کودکی به بیماری سخت تیفوئید مبتلا شد. زمانی که پزشک گفته بود: «تنها کار دیگری که از دست ما برمی‌آید دعا کردن است» او در یک خواب ، علی بن ابی‌طالب را دید که به او داروی شفابخشی داد . سال‌ها بعد، محمدرضا اعتقاد داشت که ارتباطی میان آن مکاشفه و بهبودی‌اش وجود داشته‌است. او از دو مکاشفه مشابه دیگر نیز در زندگی خود یاد کرده‌است. او زمانی را به یاد می‌آورد که زمانی که سوار بر اسب به امامزاده داوود سفر می‌کرد، سقوط کرد. او در خواب دید که حضرت ابوالفضل العباس او را از سقوط نجات داد. پدرش این خواب را هرگز باور نکرد. او مکاشفه دیگری را این‌بار دربارهٔ دیدار با امام زمان در کتاب خود تعریف کرده‌است.در مصاحبه‌ای که اندکی قبل از مرگ وی در قاهره انجام شد، محمدرضا عنوان کرد که اعتقادات مذهبی ، بخش قلبی و روحانی هر جامعه‌است و بدون آن جامعه به انحطاط کشیده خواهد شد. او در این مصاحبه ادیان واقعی را بهترین تضمین سلامت اخلاقی و استحکام روحانی جامعه دانست.در یازدهم اردیبهشت ۱۳۵۴ پزشک شاه تشخیص داد که شاه به سرطان غدد لنفاوی مبتلا شده‌است. هر چند شاه این موضوع را برای ۳ سال حتی از فرح نیز پنهان کرده‌بود. شاه که از کودکی گمان داشت به نوعی تحت حمایت خداوند و امامان شیعه است، زمانی که فهمید به بیماری سرطان مبتلا شده‌است، اعتمادبه‌نفس ناشی از این سرچشمه روانی را نیز از دست داد.

    • منابع:
    • -آبراهامیان، یرواند. کودتا. ترجمهٔ محمدابراهیم فتاحی. تهران: نشر نی، ۱۳۹۳.
    • -آبراهامیان، یرواند. تاریخ ایران مدرن. ترجمهٔ محمدابراهیم فتاحی. چاپ دوم. نشر نی، ۱۳۸۹.
    • -اشرف، احمد. «توهم توطئه». گفتگو (تهران) تابستان، ش. ۸ (۱۳۷۴): ۷ تا ۴۶. بازبینی‌شده در ۴ ژوئن ۲۰۱۴.
    • -حبیب‌الله، ندا. «دیوید دراموند، نامزد سلطنت ایران». پرتال جامع علوم انسانی، اسفند ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۴ بهمن ۱۳۹۰.
    • -عاقلی، باقر. نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار. تهران: جاویدان، ۱۳۷۰.
    • -میلانی، عباس. نگاهی به شاه. تورنتو: پرشین سیرکل، ۱۳۹۲.
    • -عظیمی، فخرالدین. بحران دموکراسی در ایران. تهران: نشر البرز ۱۳۷۲
    • -سفری، محمدعلی. قلم و سیاست. تهران: نشر نامک، ۱۳۷۱

    آخرین ویرایش: شنبه 27 خرداد 1396 08:56 قبل از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • آرمین کریمی پنجشنبه 28 اردیبهشت 1396 11:54 قبل از ظهر نظرات ()

         نخستین مورد ثبت شده در مورد این ویروس در ایران مربوط به سال 1366 و در مورد یک کودک 6 ساله مبتلا به بیماری هموفیلی است که از فراورده های خونی آلوده ای که از فرانسه به ایران منتقل شده بود استفاده کرده اند. بیمارانی که نیاز به خون داشتند ، با این خون های آلوده به بیماری ایدز و هپاتیت C مبتلا شدند.
    متهم اصلی این پرونده لوران فابیوس ، سیاست مدار 67 ساله فرانسوی بود. مردی که این روزها شهرتش را مدیون برهم زدن نتیجه گیری از مذاکرات ژنو است . در سال 1364 فراورده های خونی شرکت فرانسوی مریو که آلوده به ویروس HIV  بود به بیماران هموفیلی که نیاز دائم به دریافت انواع فاکتورهای انعقادی خون دارند داده شد.
    فابیوس که در آن زمان نخست وزیر کشور فرانسه بود و کاملا در جریان آلوده بودن خون ها قرار داشت، هنگام صادرات فراورده ها، هرگونه تشریفات در زمینه آزمایش های از نمونه های خونی را لغو کرده بود و بدین ترتیب خون های آلوده بدون اینکه مراحل آزمایش را پشت سر بگذراند، وارد بازار می شوند . اگرچه فابیوس محاکمه گردید ، اما در نهایت تبرئه شد و غرامت آسیب دیدگان ایرانی از خون های آلوده هیچگاه پرداخت نشد و راه های پیگیری این پرونده در فرانسه مسدود گردید.
    کامران نجف زاده خبرنگار اعزامی به فرانسه در مورد این موضوع می گوید : یک شرکت sanofi avantis سالها پیش خون های آلوده ای را وارد ایران کرد که اول مورد ایدز در ایران به دلیل همین خون های آلوده بود. این شرکت یک شرکت بسیار بزرگی است که در حال حاضر در تهران دفتر دارند . ما به آنها گفتیم که شما به عربستان ، آلمان ، عراق ، آمریکایی ها غرامت پرداخت کردید ولی غرامت ایران را هنوز بعد از سالها پرداخت نکرده اید.

    منبع:
    فرهنگ نیوز
    آخرین ویرایش: جمعه 29 اردیبهشت 1396 12:08 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • آرمین کریمی چهارشنبه 27 اردیبهشت 1396 07:00 قبل از ظهر نظرات ()


        در روز 5 بهمن 1358، اولین انتخابات ریاست جمهوری ایران برگزار شد و 67.4 درصد واجدین شرایط در انتخابات شرکت کردند و در مجموع 14 میلیون و 152 هزار رای به صَندوق ها ریخته شد که ابوالحسن بنی صدر با کسب 10 میلیون 753 هزار رای به عنوان اولین رئیس جمهور ایران انتخاب شد.

    بنی صدر فارغ التحصیل رشته اقتصاد از فرانسه بود و در آن زمان وزیر اقتصاد بود. او در تاریخ 15 بهمن 58، سوگند ریاست جمهوری یاد کرد.

    اما بنی صدر تنها 17 ماه رییس جمهوری ایران بود و پس از مدتی از شروع کارش اختلافات سیاسی که با راس حاکمیت داشت باعث شد، مجلس رای به عدم کفایت سیاسی بنی صدر بدهد و امام نیز او را از مقام ریاست جمهوری عزل کرد. در این دوره درگیری های سیاسی در سطح کشور و خیابان ها بین طرفداران بنی صدر ( که عمدتا از سازمان مجاهدین بودند) و جناح حاکم (حزب جمهوری اسلامی) به اوج خود رسید.

    بدین ترتیب بنی صدر در تاریخ اول تیر 1360 با رای مجلس و به دستور امام از ریاست جمهوری عزل شد و در تاریخ هفتم مرداد 1360 همراه با مسعود رجوی از کشور گریخت.


    منبع:

    چگانه
    آخرین ویرایش: چهارشنبه 27 اردیبهشت 1396 07:01 قبل از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • آرمین کریمی شنبه 23 اردیبهشت 1396 07:01 قبل از ظهر نظرات ()





        در روز ۶ دی ۱۳۱۳ شمسی دولت ایران طی اعلامیه‌ای رسمی از کشورهای خارجی خواست در مکاتبات رسمی خود از واژه‌های پرشیا، پرس و پرسه به جای واژه ایران استفاده نکنند.

    به گزارش تاریخ ایرانی، تا اوایل قرن بیستم، مردم جهان کشور ما را با عنوان رسمی پارس یا پرشین می‌شناختند اما در دوران سلطنت رضاشاه که بحث رجعت به ایران باستان و تاکید بر ایران پیش از اسلام قوت گرفته بود، حلقه‌ای از روشنفکران باستان‌گرا مانند سعید نفیسی، محمدعلی فروغی و سیدحسن تقی‌زاده در حکومت پهلوی اول با حمایت مستقیم رضاشاه گردهم آمدند که به این منظور اقداماتی را انجام دادند.

    سعید نفیسی از مشاوران نزدیک رضاشاه به وی پیشنهاد کرد نام کشور رسما به «ایران» تغییر یابد. این پیشنهاد در دی‌ماه ۱۳۱۳ شمسی رنگ واقعیت به خود گرفت.

    منبع:
    تابناک
    آخرین ویرایش: یکشنبه 24 اردیبهشت 1396 07:06 قبل از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • آرمین کریمی یکشنبه 17 اردیبهشت 1396 04:47 بعد از ظهر نظرات ()


       متن فرمان قتل میرزا تقی خان فراهانی امیرکبیر از شاه به حاج علی خان مقدم مراغه ای (حاجب الدوله و اعتمادالسلطنه بعدی) محفوظ در‌ باغ موزه فین کاشان.


    منبع:
    سایت فردا


    آخرین ویرایش: سه شنبه 19 اردیبهشت 1396 06:38 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی جمعه 15 اردیبهشت 1396 02:35 بعد از ظهر نظرات ()



          شاید بتوان این عکس را نخستین عکس تاریخ ایران دانست!

    عکسی از مادر ناصرالدین شاه مهدعلیا که عکاس نیز خود ناصرالدین شاه بود.

    نخستین شخصی که دوربین را وارد ایران کرد ناصرالدین شاه بود و نخستین عکاس ایران هم وی بود.


    منبع:

    www.niksalehi.com


    آخرین ویرایش: شنبه 16 اردیبهشت 1396 06:40 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی سه شنبه 12 اردیبهشت 1396 10:10 قبل از ظهر نظرات ()


        تبریز نخستین شهر ایران است که دارای آتش‌نشانی است. اولین آتش‌نشانی در تبریز در سال ۱۲۲۱ هجری شمسی هنگامی که نیروهای روسی در تبریز مستقر بودند، ساخته شد. این شهر در حال حاضر دارای ۱۵ ایستگاه آتش‌نشانی است.

    منبع:
    ویکی پدیا


    آخرین ویرایش: شنبه 16 اردیبهشت 1396 06:51 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • آرمین کریمی جمعه 8 اردیبهشت 1396 10:58 قبل از ظهر نظرات ()

      سردار زن ایرانی که خواهر آریوبرزن سردار نامدار ارتش شاهنشاهی داریوش سوم بوده است. وی درنبرد با اسکندر گجستک همراه آریوبرزن فرماندهی بخشی از ارتش را بر عهده داشته است او در کوههای بختیاری راه را بر اسکندر بست.

    ولی یک ایرانی راه را به اسکندر نشان داد و او از مسیر دیگری به ایران هجوم آورد. از او به عنوان شاه آتروپاتان (آذربایجان) در سالهای ٢٠ قبل از میلاد تا ٢٠ پس از میلاد نیز یادشده است. با اینهمه هم آریوبرزن و هم یوتاب در راه وطن کشته شدند و نامی جاوید از خود برجای گذاشتند.

    منبع:
    zarandi.persianblog

    آخرین ویرایش: یکشنبه 10 اردیبهشت 1396 10:44 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • آرمین کریمی شنبه 19 فروردین 1396 08:34 بعد از ظهر نظرات ()


     
      خلبان آزاده حسین لشکری، ملقب به سیدالاسراء ایران، در سال 1331 در روستای ضیاء آباد شهرستان قزوین به دنیا آمد.اودوره تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به پایان رساند و برای ادامه تحصیل به قزوین رفت. در سال 1350 پس از اخذ دیپلم برای انجام خدمت سربازی به لشکر 77 خراسان اعزام شد.همان موقع با درجه گروهبان سومی در رزمایش مشترکی که بین نیروی زمینی و هوایی انجام می‌گرفت، حضور داشت و با خلبانان شرکت کننده در رزمایش آشنا شد.
    پس از آن شور و شوق فراوانی به حرفه خلبانی در وی ایجاد شد؛ به طوری که پس از پایان دوره سربازی در آزمون دانشکده خلبانی شرکت کرد و پس از موفقیت به استخدام نیروی هوایی درآمد.در سال 1354 پس از گذراندن مقدمات آموزش پرواز در ایران، برای تکمیل دوره خلبانی به آمریکا اعزام شد و با درجه ستوان دومی به ایران بازگشت و به عنوان خلبان هواپیمای شکاری اف - 5 مشغول به خدمت شد.ابتدا در پایگاه تبریز مشغول به کار بود ولی با شدت گرفتن وتجاوزات رژیم بعث عراق به پاسگاه‌های مرزی جنوب و غرب کشور، برای دفاع از حریم هوایی میهن اسلامی به دزفول منتقل شد.
    حسین لشکری با آغاز جنگ تحمیلی به صف مدافعان کشور پیوست و پس از انجام 12 ماموریت هواپیمای وی مورد اصابت موشک دشمن قرار گرفت و مجبور به ترک هواپیما شد که نهایتاً در خاک دشمن به اسارت نیروی بعث عراق درآمد.این شهید بزرگوار سه ماه اول دوران اسارت در سلول انفرادی بود و پس از آن در مدت 8 سال با حدود 60 نفر دیگر از همرزمان در یک سالن عمومی و دور از چشم صلیب سرخ جهانی نگهداری شد.پس از پذیرش قطعنامه 598 وی را از سایر دوستان جدا نمودند و قسمت دوم دوران اسارت 16 سال به طول انجامید.امیر سرتیپ خلبان حسین لشکری پس از 16 سال اسارت به نیروهای صلیب سرخ معرفی شد و دو سال بعد در روز هفدهم فروردین سال 1377 به ایران بازگشت.
    امیر سرلشکر خلبان لشکری جانباز 70 درصد نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران که با تحمل 18 سال اسارت دشمن بعثی و مقاومت جانانه در برابر تهدید و تطمیع و شانتاژ رژیم بعث عراق، پیروزمندانه به میهن اسلامی بازگشته بود، در بدو ورود در دیدار صمیمانه با فرماندهی معظم کل قوا ضمن تجدید بیعت با معظم له مفتخر به لقب سید الاسرای ایران از سوی رهبر معظم انقلاب گردید.
    این خلبان سرافراز سرانجام در روز نوزدهم مرداد سال 1388 بر اثر عارضه‌های ناشی از دوران اسارت در سال‌های جنگ تحمیلی به شهادت رسید.

    منبع:
    www.ghdefaemoghadas.blogfa.com
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 14 اردیبهشت 1396 06:35 قبل از ظهر
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 5 1 2 3 4 5
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو