تبلیغات
حقیقت تاریخ - مطالب علی احمدی
منوی اصلی
حقیقت تاریخ
هر کس از مردم پند نگیرد خدا به وسیله مردم به او پند می دهد.
  • علی احمدی جمعه 9 تیر 1396 02:46 بعد از ظهر نظرات ()

     

      اولین قطاری که وارد ایران شد ماشین دودی نامیده می شد و از تهران به شهر ری رفت و آمد می کرد.  در سال ۱۸۸۲ (میلادی) و ۱۲۶۱ شمسی خط تراموایی بین تهران و شاه عبدالعظیم به طول ۸۷۰۰ متر کشیده شد. عرض این راه آهن یک متربود و به وسیله مسیو بواتال فرانسوی اجرا شد و بعدها به یک بلژیکی واگذار شد.

      در ۹ نوامبر ۱۸۹۰ ناصرالدین شاه قاجار پیمان‌نامه‌ای با روسیه تزاری امضا نمود که ایران را از ساخت راه آهن تا ده سال باز می‌داشت. این محدودیت در دسامبر ۱۸۹۹ برابر با شروط وام۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ فرانکی روسیه با دست‌خط مظفرالدین‌شاه برای ده سال دیگر تمدید شد.

       مسیر راه آهنی نیز از بندر انزلی و پیره بازار به رشت وجود داشته که بعدها جمع‌آوری شده‌است. ۱۲ کیلومتر از این مسیر تا اواسط دوره رضا شاه همچنان مورد استفاده بوده‌است.

       در سال ۱۹۱۸ میلادی، راه آهنی از بوشهر تا برازجان به طول ۶۰ کیلومتر توسط انگلستان کشیده شد. این خط آهن بیشتر جنبه نظامی داشت، اگرچه واردات کالای انگلستان را نیز از طریق بوشهر آسان می‌نمود. در پایان جنگ جهانی نخست، انگلستان پیشنهاد فروش این راه آهن را به شهرداری بوشهر داد که متأسفانه بودجه شهرداری این شهر تکافوی خرید آن را نکرد و این مسیر توسط سازندگانش جمع‌آوری و مصالح آن به بصره انتقال یافت.

     

    منابع :

    - سایت آسمونی
    - دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان، انتشارات پیام آزادی، سال ۱۳۸۱.

    - سایت دنیای اقتصاد

    - دانش نامه ویکی پدیا
    - سایت تالاب

    آخرین ویرایش: جمعه 9 تیر 1396 03:32 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی دوشنبه 5 تیر 1396 10:53 قبل از ظهر نظرات ()

     

     
      ویلیام پرکین در شرق لندن متولد شد. در قرن نوزدهم بیماری مالاریا ، در انگلستان شروع به شیوع کرد و داروی این بیماری از گیاهی به نام گنه گنه تولید می شد که تنها در آمریکای جنوبی می رویید در سال ۱۸۴۵  یک شیمیدان جوان به نام «ویلیام پرکین» تصمیم گرفت داروی این بیماری را به روش شیمیایی و در آزمایشگاه بسازد ؛ اما نتیجه ی کار او ماده ی لزج ارغوانی بود که برای درمان مالاریا فایده ای نداشت ، اما پرکین در این مرحله به ماده ی لزج ، الکل اضافه کرد و رنگ ارغوانی ایجاد شد که تا حالا مشاهده نشده بود و موفق شد اولین رنگ مصنوعی جهان را بسازد . تا آن موقع ، بیشتر رنگ ها از گیاهان یا جانوران و طی فرآیند پر زحمتی تولید می شدند . بنابراین کار پرکین از لحاظ تجاری اهمیت بالایی داشت . پرکین نام اختراع خود را ماووئین گذاشت و کوشید از آن رنگ درست کند.

      دو واقعه سبب شد اوضاع به نفع پرکین تغییر کند. اول این که «ملکه ویکتوریا» از رنگ جدید خوشش آمد و در عروسی دخترش لباسی را به تن کرد که با ماووئین رنگ شده بود. دوم این که ملکه  تصمیم گرفت از رنگ جدید استفاده کند، زیرا به نظر او، رنگ جدید با رنگ چشمانش همخوانی فوق العاده ای داشت. ناگهان جنجالی رخ داد و بیشتر زنانی که به عنوان مدل تبلیغاتی کار می کردند، به استفاده از لباس هایی به رنگ ماووئین روی آوردند و آنان با رنگ جدید جذابیت خاصی پیدا کرده بودند.
       او افتخارات زیادی در طول عمر خود به دست آورد . در ژوئن 1866، او به عنوان یکی از اعضای انجمن سلطنتی انتخاب شد . در سال 1879، مدال سلطنتی  و در سال 1889 مدال دوی  را دریافت کرد .
       پرکین که در ۱۸ سالگی ماووئین را اختراع کرد در ۳۶ به اندازه ای پولدار شد که خودش را بازنشسته کرد و بقیه عمر ش را به فعالیت در زمینه ی شیمی سپری کرد . در سال 1907 از پنومونی و دیگر عوارض ناشی از آپاندیس در گذشت.

      منابع :
    - دانشگاه ایالتی میشیگان، وب سایت گروه شیمی.به تاریخ 18 مارس 2008
    - سایت نیونش
    Leathersellers 2005-06 -  ، pp 12-14
     - ویکی پدیا
    آخرین ویرایش: دوشنبه 5 تیر 1396 03:34 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی پنجشنبه 1 تیر 1396 10:03 بعد از ظهر نظرات ()
     
       نام برج ایفل برج گرفته شده از نام مهندس آن گوستاو ایفل است. این شخص در ساخت مجسمه‌ی آزادی امریکا نیز همکاری داشت. به معلومات ویب‌سایت بزنس اندسایدر، ایفل در سال ۱۸۸۹ ساخته شد و پس از آن تا ۴۱ سال بلندترین ساختمان ساخته‌ شده‌ی بشر بود. این برج که ساکنین پاریس به آن "بانوی آهنی" نیز می‌گویند .  طرح ساخت برج ایفل در ماه جنوری سال ۱۸۸۹ شروع شد و مهندسان آن تخمین کرده بودند که ۱۸ هزار و سی و هشت قطعه آهن کم کربن (نوعی عنصر غیرفلز) و ۲.۵ میلیون میخ پرچ (میخ یا میله‌ی فلزی باریک که تیزی سر آن را کوبیده و پهن کرده باشند) برای این پروژه نیاز است.  حدود ۳۰۰ کارگر برای احداث این بنا استخدام شده بودند و در مدت ساخت این برج تنها یک کارگر در جریان کار جان خود را از دست داد. این برج ۳۰۰ متری به سبب پایه‌های بکار رفته در ساختش، توانایی مقاومت در برابر بادهای شدید را دارد. کار ساخت برج ایفل در دو سال انجام شد و در نمایشگاه جهانی "1889 Exposition Universelle of" همزمان با صدمین سالگرد انقلاب فرانسه، این برج افتتاح شد.

    منبع:

    خبر-news ، فرزاد صالحی    

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 1 تیر 1396 10:18 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی سه شنبه 30 خرداد 1396 09:17 قبل از ظهر نظرات ()


      حضرت ابراهیم‌ علیه السلام حوالی ۱۹۰۰ سال ق. م به همراه برادرزاده‌اش (لوط) از عراق هجرت کرد و در فلسطین ساکن شد و مردمان این سامان را به توحید فراخواند. پس از آن عبرانی‌‏ها (یهودیان راستین)، در قالب عشایر دامپرور و در جست‌وجوی آب و غذا، به این منطقه آمده و در میان مردمان این دیار- که از روی نوع دوستی و مهمان نوازی آنها را پذیرفته بودند اقامت گزیدند.
    انگلستان، در ابتدای قرن نوزده میلادی سعی کرد برای جلوگیری از نفوذ روزافزون آلمان کشورهای جهان را مقابل این کشور قرار دهد و برای رسیدن به این هدف بزرگ در برقرار نمودن ارتباط با کشورهایی مانند هلند، بلژیک، اسپانیا، پرتغال و ایتالیا کوشش فراوانی نمود تا اینکه بالاخره توانست در سال 1907 میلادی کنفرانسی از بزرگ ترین سیاستمداران این کشورها تشکیل دهد.این کنفرانس بیش از یک هفته به طول انجامید و در پایان اعلامیّه ای به این مضمون صادر نمود:
       «بزرگ ترین خطری که ممکن است متوجّه غرب شود بیرون رفتن سواحل دریای مدیترانه از دست انگلستان است این دریا حلقه ی اتّصال شرق و غرب است که در دست مسلمانان می باشد، مسلمانانی که ملّت واحدی هستند و دارای زمینهای وسیع و منابع سرشاری نیز می باشند، ممکن است این ملّت بزرگ به پا خواسته و خود را از قید اسارت آزاد سازد، به همین دلیل به کشورهای بزرگ توصیه می شود این ملّت واحد را متلاشی نموده و از اتّحاد و بیداری آنها جلوگیری نمایند که اوّلین مرحله ی آن جدا نمودن آفریقا از آسیا و از بین بردن هر گونه اتّحادی میان این دو قاره است».
       این نخستین عاملی بود که دولتهای استعمارگر را به فکر ایجاد یک دولت کاملاً متفاوت نسبت به سایر دولتها آن هم کنار دریای مدیترانه انداخت. در سال ۱۹۴۷ نیروهای انگلیس که فلسطین را به اشغال خود درآورده بودند خود را از مناسبات کنار کشیدند. برحسب طرح تقسیم ارائه شده توسط سازمان ملل قرار بر این بود که این منطقه بین اعراب و یهودیان به طور مساوی تقسیم شود و بیت المقدس (اورشلیم) نیز محدوده تحت نظارت سازمان ملل قرار گیرد تا از ایجاد برخورد جلوگیری شود.
    آخرین ویرایش: دوشنبه 5 تیر 1396 10:49 قبل از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی دوشنبه 22 خرداد 1396 10:38 بعد از ظهر نظرات ()

     

    در شاهنامه فردوسی آمده‌است:
    جمشید پادشاهی عادل و زیبارو بود که نوروز را بر پا داشت و هفتصد سال بر ایران پادشاهی کرد. اورنگ یا تخت شاهی او چنان بزرگ بود که دیوان به دوش می‌کشیدند. صدها سال پس از حمله اسکندر و اعراب و در زمانی که یاد و خاطره پادشاهان هخامنشی فراموش شده بود، مردمی که از نزدیکی خرابه‌های پارسه عبور می‌کردند، تصاویر حکاکی شدهٔ تخت شاهی را می‌دیدند که روی دست مردم بلند شده‌است و از آنجا که نمی‌توانستند خط میخی کتیبه‌های حک شده روی سنگ‌ها را بخوانند، می‌پنداشتند که این همان اورنگ جمشید است که فردوسی در شاهنامه خود از آن یاد کرده‌است. به همین خاطر نام این مکان را تخت جمشید نهادند. بعدها که باستان‌شناسان توانستند خط میخی کتیبه را ترجمه کنند، متوجه شدند که نام اصلی آن پارسه بوده‌است. در دوره اسلامی این مکان را محترم شمرده و آن را هزار ستون و چهل منار می‌نامیدند و با شخصیت‌هایی چون سلیمان نبی و جمشید ربطش می‌دادند. یونانیان تخت جمشید را پِرسپولیس (به یونانی یعنی «پارسه‌شهر») خوانده‌اند. در فارسی معاصر این بنا را تخت جمشید یا قصر شاهی جمشید پادشاه اسطوره‌ای ایران می‌نامند. در زمان ساسانیان به تخت جمشید سَت ستون (صد ستون) می‌گفتند.
    گزارش‌هایی موجود است که بعد از انقلاب خلخالی سعی در تخریب آرامگاه فردوسی و تخت جمشید پارسه (تخت جمشید) هم داشته اما این با مخالفت دولت موقت (از جمله وزیر فرهنگ پرویز ورجاوند، استاندار فارس نصرت‌الله امینی و طالقانی و مقاومت مردم مرودشت و پرسنل پارسه، در این امر ناکام ماند.

        منبع:

    - راستان نیوز

    - علیرضا شاهپور شهبازی. راهنمای مستند تخت جمشید. بنیاد پژوهشی پارسه-پاسارگاد. چاپ ۱۳۸۴.

    - طغیان علیه نمادها (رادیو زمانه، ۱۸ بهمن ۱۳۸۵)


    آخرین ویرایش: سه شنبه 23 خرداد 1396 07:43 قبل از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی شنبه 13 خرداد 1396 04:14 بعد از ظهر نظرات ()


      اولین جاروبرقی در تاریخ 10 ژوئیه 1860 میلادی در ایالات متحده آمریکا  توسط شخصی به نام دانیل هس ساخته شد که وزن  آن حدود به 300 کیلو گرم بود . مخترع آن ساکن شرق آیووا  بود و نام این اختراع خود را «رفتگر فرش» نهاده بود. این ماشین کاملا مکانیکی بود و از سیستم خلاء استفاده می کرد . این اختراع تا سال 1869 به عنوان بهترین اختراع و کامل ترین جارو قابل حمل شناخته می شد.

    منبع: ترانه های کودکان
    آخرین ویرایش: یکشنبه 14 خرداد 1396 08:47 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی شنبه 13 خرداد 1396 02:48 بعد از ظهر نظرات ()

      محمدرضا خود را مثل پدرش یک «مؤمن واقعی» می‌دانست. به گفته افخمی با آن‌که خانواده محمدرضا چندان مذهبی نبودند، ولی محمدرضا در کودکی تحت تأثیر جامعه مذهبی ایران و افسانه‌های مذهبی‌ای که اقوام، خدمتکاران و دایه‌هایش برای او می‌گفتند، به تدریج با حماسه های ایرانی-اسلامی آشنا شد. به گفته اشرف ، بعضی از این داستان‌ها هیچ‌گاه از ذهن محمدرضا پاک نشدند. مادر محمدرضا برخلاف رضاشاه بسیار مذهبی بود. محمدرضا که بیشتر ایام کودکی‌اش را در کنار مادرش بود، تحت تأثیر عقاید مادرش گرایش‌هایی مذهبی یافت. او در سن نوجوانی و زمانی که در سوئیس بود، نمازهای یومیه را به جا می‌آورد. ولی آبراهامیان می‌گوید که رضاشاه هم مذهبی بود. یکی از دلایل خود را اسامی شیعی فرزندان رضاشاه (مثل محمدرضا، غلامرضا، علیرضا، احمدرضا، عبدالرضا و حمیدرضا) می‌داند. ریشه گرایش مذهبی او همچنین به بنیه جسمی ضعیف او در خردسالی بازمی‌گردد. او یک‌بار در کودکی به بیماری سخت تیفوئید مبتلا شد. زمانی که پزشک گفته بود: «تنها کار دیگری که از دست ما برمی‌آید دعا کردن است» او در یک خواب ، علی بن ابی‌طالب را دید که به او داروی شفابخشی داد . سال‌ها بعد، محمدرضا اعتقاد داشت که ارتباطی میان آن مکاشفه و بهبودی‌اش وجود داشته‌است. او از دو مکاشفه مشابه دیگر نیز در زندگی خود یاد کرده‌است. او زمانی را به یاد می‌آورد که زمانی که سوار بر اسب به امامزاده داوود سفر می‌کرد، سقوط کرد. او در خواب دید که حضرت ابوالفضل العباس او را از سقوط نجات داد. پدرش این خواب را هرگز باور نکرد. او مکاشفه دیگری را این‌بار دربارهٔ دیدار با امام زمان در کتاب خود تعریف کرده‌است.در مصاحبه‌ای که اندکی قبل از مرگ وی در قاهره انجام شد، محمدرضا عنوان کرد که اعتقادات مذهبی ، بخش قلبی و روحانی هر جامعه‌است و بدون آن جامعه به انحطاط کشیده خواهد شد. او در این مصاحبه ادیان واقعی را بهترین تضمین سلامت اخلاقی و استحکام روحانی جامعه دانست.در یازدهم اردیبهشت ۱۳۵۴ پزشک شاه تشخیص داد که شاه به سرطان غدد لنفاوی مبتلا شده‌است. هر چند شاه این موضوع را برای ۳ سال حتی از فرح نیز پنهان کرده‌بود. شاه که از کودکی گمان داشت به نوعی تحت حمایت خداوند و امامان شیعه است، زمانی که فهمید به بیماری سرطان مبتلا شده‌است، اعتمادبه‌نفس ناشی از این سرچشمه روانی را نیز از دست داد.

    • منابع:
    • -آبراهامیان، یرواند. کودتا. ترجمهٔ محمدابراهیم فتاحی. تهران: نشر نی، ۱۳۹۳.
    • -آبراهامیان، یرواند. تاریخ ایران مدرن. ترجمهٔ محمدابراهیم فتاحی. چاپ دوم. نشر نی، ۱۳۸۹.
    • -اشرف، احمد. «توهم توطئه». گفتگو (تهران) تابستان، ش. ۸ (۱۳۷۴): ۷ تا ۴۶. بازبینی‌شده در ۴ ژوئن ۲۰۱۴.
    • -حبیب‌الله، ندا. «دیوید دراموند، نامزد سلطنت ایران». پرتال جامع علوم انسانی، اسفند ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۴ بهمن ۱۳۹۰.
    • -عاقلی، باقر. نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار. تهران: جاویدان، ۱۳۷۰.
    • -میلانی، عباس. نگاهی به شاه. تورنتو: پرشین سیرکل، ۱۳۹۲.
    • -عظیمی، فخرالدین. بحران دموکراسی در ایران. تهران: نشر البرز ۱۳۷۲
    • -سفری، محمدعلی. قلم و سیاست. تهران: نشر نامک، ۱۳۷۱

    آخرین ویرایش: شنبه 27 خرداد 1396 08:56 قبل از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی جمعه 15 اردیبهشت 1396 02:35 بعد از ظهر نظرات ()



          شاید بتوان این عکس را نخستین عکس تاریخ ایران دانست!

    عکسی از مادر ناصرالدین شاه مهدعلیا که عکاس نیز خود ناصرالدین شاه بود.

    نخستین شخصی که دوربین را وارد ایران کرد ناصرالدین شاه بود و نخستین عکاس ایران هم وی بود.


    منبع:

    www.niksalehi.com


    آخرین ویرایش: شنبه 16 اردیبهشت 1396 06:40 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی سه شنبه 12 اردیبهشت 1396 10:10 قبل از ظهر نظرات ()


        تبریز نخستین شهر ایران است که دارای آتش‌نشانی است. اولین آتش‌نشانی در تبریز در سال ۱۲۲۱ هجری شمسی هنگامی که نیروهای روسی در تبریز مستقر بودند، ساخته شد. این شهر در حال حاضر دارای ۱۵ ایستگاه آتش‌نشانی است.

    منبع:
    ویکی پدیا


    آخرین ویرایش: شنبه 16 اردیبهشت 1396 06:51 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی چهارشنبه 30 فروردین 1396 03:29 بعد از ظهر نظرات ()


      یک سرباز آلمانی برای کمک به کودکی که در بخش غربی برلین جا مانده بود، در حالی که خانواده اش که در بخش شرقی دیوار برلین بودند ، سیم خاردار دیوار برلین را کنار زد . این اتفاق در 13 آگوست 1961 افتاد . این سرباز فداکار به دلیل خیانت به کشور اعدام شد.
      متن زیر نوشته ای در دفتر یاداشت این سرباز است:
    گاهی انسان بودن گناه بزرگیست. اکنون که میدانم بخاطر کمک کردن به کودکی بیگناه که بازیچه جنگ و خشونت شده است فردا قبل از طلوع آفتاب مرا بدستان خداوند می‌سپارند. میدانم که انسانیت هرگز نمیمیرد ولی بدانید که گاهی انسانیت گناه بزرگیست.

      گفتنی است عکاسی که از او در این هنگام عکس گرفته است ، کریستوف نیومن می باشد. او می گوید در هنگام شکار این لحظه فقط دیده است که این سرباز جا ماند و کودک توانست فرار کند و تا این لحظه از سرنوشت این سرباز مطالب زیادی نیز نوشته شده است و معروف است به :سرباز آلمان شرقی .
      مجسمه این سرباز بزرگ در 70 کشور دنیا ساخته شد و 317 خیابان در دنیا بنام این انسان بزرگ نامگذاری شد و آن کودک هم بنیانگذار یکی از بزرگترین بنیادهای خیریه در کشور آلمان شد.

    منابع:
    باشگاه خبرنگاران
    www.parsnaz.com

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 30 فروردین 1396 06:31 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی پنجشنبه 24 فروردین 1396 02:33 بعد از ظهر نظرات ()

      ریشهٔ لغت اسکناس آسی‌نیا در فرانسوی است که در زبان روسی به صورت آسیگناتسیا و در زبان فارسی، با تغییر لفظی در دوره فتحعلی شاه به صورت اسکناس درآمد. بشر نیمه متمدن در ابتدا کالا را با کالا مبادله می‌کرد . پس از مدتی برخی کالاها دارای ارزش بیشتری شدند و عملاً به عنوان پول جای خود را باز کردند. با پیشرفت تمدن بشری جوامع به استفاده از فلزات و اشیای زینتی مانند طلا و نقره به جای آن کالاها روی آوردند و نخستین بار در لیدی (آسیای صغیر) سکه ضرب شد و اولین سکهٔ ایرانی در زمان داریوش و از جنس طلا ضرب شد که نویسندگان یونانی از آن به نام «دریکوس» یاد می‌کردند. سالیان زیادی طول کشید تا بشر از سکه به اسکناس روی آورد. چینی‌ها در اواسط قرن دهم میلادی چیزی به شبیه به اسکناس ابداع کردند و نام آن را چاو گذاشتند. استفاده عملی و یکپارچه از پول کاغذی در سراسر چین، از دوره دودمان یوآن آغاز می‌شود و این پول نخستین پول کاغذی جهان است. اما نخستین اسکناس امروزی در ۵ ژانویه سال ۱۶۹۱ میلادی در بانک استکهلم چاپ شد که هم‌اکنون هم در موزهٔ این بانک موجود است. به نظر می‌رسد که انتشار پول کاغذی در قرون جدید از دوره انقلاب کبیر فرانسه آغاز گشت. مجلس ملی فرانسه در ۲ نوامبر سال ۱۷۸۹ میلادی، طبق قانون همه املاک و اراضی متعلق به کلیسا را ملی اعلام کرد و آنها را به دولت آن کشور واگذاشت. دولت به وثیقه اراضی و املاک مزبور، پول کاغذی انتشارداد.

    منابع:
    -مشیری، مهشید، فرهنگ واژه‌های اروپایی در فارسی، تهران: نشر البرز، ۱۳۷۱خ .
    -موسوی فرد، سمیرا. «از چاو تا اسکناس». موسسه همشهری، ۵ اسفند ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۲۴ فوریه  ۲۰۱۲.
    -«تاریخچه اسکناس در ایران». بانک مرکزی جمهوری اسلامی. بازبینی‌شده در ۲۴ فوریه ۲۰۱۲ .
    -سقوط دودمان مغول(مهران شاه) در اثر کاهش ارزش پول-دنیای اقتصاد .
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 24 فروردین 1396 06:32 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
  • علی احمدی چهارشنبه 16 فروردین 1396 11:54 قبل از ظهر نظرات ()

     

      طاهریان (۸۷۳ - ۸۲۰) اولین حکومت مستقل ایران بعد از حملهٔ اعراب بودند. آنان از تبار دهقانان خراسان بودند. در اوایل قرن سوم ، طاهر بن حسین (ملقب به ذوالیمینین ) ، یکی از سرداران مأمون عباسی از طرف او امیر خراسان شد و به دلیل آن که عدم اطاعت خود را از مأمون اعلام کرد، اولین حکومت مستقل ایرانی بعد از اسلام در ایران تشکیل شد و حکومت او به طاهریان معروف شد. در زمان طاهریان نیشابور به پایتختی انتخاب شد. طاهریان در جنگ با خوارج در شرق ایران پیروزی شدند و سرزمین‌های دیگری مانند سیستان و قسمتی از ماوراءالنهر را نیز تصرف کردند و نظم و امنیت را در مرزها بر قرار کردند. گفته می‌شود که در زمان حکومت طاهریان، به جهت اهمیت دادن آنان به کشاورزی و عمران و آبادی، کشاورزان با آرامش زندگی می‌کردند. در زمان طاهریان قیام‌های بابک و مازیار که به ترتیب در آذربایجان و طبرستان (مازندران) انجام شد ، سبب شد که طاهریان را از توجه به شرق ایران بازدارد. به همین دلیل خوارج دست به شورش زدند . آخرین امیر طاهری، محمد بن طاهر نیز فردی مقتدر نبود. به همین خاطر حکومت طاهریان رو به ضعف نهاد و سرانجام در میانه‌های سده سوم هجری به دست یعقوب لیث سرنگون شد.

    منابع:

    - اکبری، امیر. تاریخ حکومت طاهریان از آغاز تا انجام. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی، 1391.

    - باسورث، ک. ا. «طاهریان و صفاریان». ریچارد نلسون فرای. در تاریخ ایران کمبریج. ج. 4. ترجمهٔ حسن انوشه. تهران: انتشارات امیرکبیر، 1390.

    - کتاب تاریخ بغداد اثر ابوالفضل احمد بن ابی طاهر طیفور
    آخرین ویرایش: چهارشنبه 16 فروردین 1396 12:36 بعد از ظهر
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 3 1 2 3