علی احمدی چهارشنبه 16 فروردین 1396 10:54 قبل از ظهر نظرات ()

 

  طاهریان (۸۷۳ - ۸۲۰) اولین حکومت مستقل ایران بعد از حملهٔ اعراب بودند. آنان از تبار دهقانان خراسان بودند. در اوایل قرن سوم ، طاهر بن حسین (ملقب به ذوالیمینین ) ، یکی از سرداران مأمون عباسی از طرف او امیر خراسان شد و به دلیل آن که عدم اطاعت خود را از مأمون اعلام کرد، اولین حکومت مستقل ایرانی بعد از اسلام در ایران تشکیل شد و حکومت او به طاهریان معروف شد. در زمان طاهریان نیشابور به پایتختی انتخاب شد. طاهریان در جنگ با خوارج در شرق ایران پیروزی شدند و سرزمین‌های دیگری مانند سیستان و قسمتی از ماوراءالنهر را نیز تصرف کردند و نظم و امنیت را در مرزها بر قرار کردند. گفته می‌شود که در زمان حکومت طاهریان، به جهت اهمیت دادن آنان به کشاورزی و عمران و آبادی، کشاورزان با آرامش زندگی می‌کردند. در زمان طاهریان قیام‌های بابک و مازیار که به ترتیب در آذربایجان و طبرستان (مازندران) انجام شد ، سبب شد که طاهریان را از توجه به شرق ایران بازدارد. به همین دلیل خوارج دست به شورش زدند . آخرین امیر طاهری، محمد بن طاهر نیز فردی مقتدر نبود. به همین خاطر حکومت طاهریان رو به ضعف نهاد و سرانجام در میانه‌های سده سوم هجری به دست یعقوب لیث سرنگون شد.

منابع:

- اکبری، امیر. تاریخ حکومت طاهریان از آغاز تا انجام. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی، 1391.

- باسورث، ک. ا. «طاهریان و صفاریان». ریچارد نلسون فرای. در تاریخ ایران کمبریج. ج. 4. ترجمهٔ حسن انوشه. تهران: انتشارات امیرکبیر، 1390.

- کتاب تاریخ بغداد اثر ابوالفضل احمد بن ابی طاهر طیفور