علی احمدی پنجشنبه 24 فروردین 1396 01:33 بعد از ظهر نظرات ()

  ریشهٔ لغت اسکناس آسی‌نیا در فرانسوی است که در زبان روسی به صورت آسیگناتسیا و در زبان فارسی، با تغییر لفظی در دوره فتحعلی شاه به صورت اسکناس درآمد. بشر نیمه متمدن در ابتدا کالا را با کالا مبادله می‌کرد . پس از مدتی برخی کالاها دارای ارزش بیشتری شدند و عملاً به عنوان پول جای خود را باز کردند. با پیشرفت تمدن بشری جوامع به استفاده از فلزات و اشیای زینتی مانند طلا و نقره به جای آن کالاها روی آوردند و نخستین بار در لیدی (آسیای صغیر) سکه ضرب شد و اولین سکهٔ ایرانی در زمان داریوش و از جنس طلا ضرب شد که نویسندگان یونانی از آن به نام «دریکوس» یاد می‌کردند. سالیان زیادی طول کشید تا بشر از سکه به اسکناس روی آورد. چینی‌ها در اواسط قرن دهم میلادی چیزی به شبیه به اسکناس ابداع کردند و نام آن را چاو گذاشتند. استفاده عملی و یکپارچه از پول کاغذی در سراسر چین، از دوره دودمان یوآن آغاز می‌شود و این پول نخستین پول کاغذی جهان است. اما نخستین اسکناس امروزی در ۵ ژانویه سال ۱۶۹۱ میلادی در بانک استکهلم چاپ شد که هم‌اکنون هم در موزهٔ این بانک موجود است. به نظر می‌رسد که انتشار پول کاغذی در قرون جدید از دوره انقلاب کبیر فرانسه آغاز گشت. مجلس ملی فرانسه در ۲ نوامبر سال ۱۷۸۹ میلادی، طبق قانون همه املاک و اراضی متعلق به کلیسا را ملی اعلام کرد و آنها را به دولت آن کشور واگذاشت. دولت به وثیقه اراضی و املاک مزبور، پول کاغذی انتشارداد.

منابع:
-مشیری، مهشید، فرهنگ واژه‌های اروپایی در فارسی، تهران: نشر البرز، ۱۳۷۱خ .
-موسوی فرد، سمیرا. «از چاو تا اسکناس». موسسه همشهری، ۵ اسفند ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۲۴ فوریه  ۲۰۱۲.
-«تاریخچه اسکناس در ایران». بانک مرکزی جمهوری اسلامی. بازبینی‌شده در ۲۴ فوریه ۲۰۱۲ .
-سقوط دودمان مغول(مهران شاه) در اثر کاهش ارزش پول-دنیای اقتصاد .